ศ.อมรา  ม่วงมิ่งสุข

          อาจารย์อมรา ได้รับการจัดอันดับจากหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ  โดยคอลัมน์คุณลัดดาโหวตให้เป็นทันตแพทย์มีชื่อเสียงดีเด่นอันดับ 1 ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ.2546  

ชีวิตครอบครัว

"อาจารย์มีสามี 1 คน  ลูกสาว 1  คน  และเพิ่งมีลูกชายเพิ่มขึ้นอีก 1 คน  (ลูกสาวแต่งงาน)

ชีวิตประจำวันปัจจุบัน  อาจารย์มีความสุขหรือทุกข์อย่างไรเมื่อเทียบกับตอนยังไม่เกษียณ

"ชีวิตประจำวันในปัจจุบันเกือบเหมือนกับตอนยังไม่เกษียณ  ตื่นเช้าสามีขับรถไปส่งที่คณะฯ ต่อจากนั้นบางวันก็อยู่สอนต่อที่คณะฯ  ( 3 วัน / อาทิตย์ ) บางวันก็ไปสอนที่คณะทันตะ มศว.ประสานมิตร  บางวันก็ไปทำคลินิก  ชีวิตมีความสุขดีมาก  แม้ว่าจะทำงานเท่าเดิมหรืออาจมากกว่าเดิมเล็กน้อย  แต่สบายใจที่ความรับผิดชอบน้อยลง ไม่มีเรื่องจุกจิกมาก  ความทุกข์ก็มีอยู่บ้างเล็กน้อยปนกับความสุข  เพราะลูกสาวไม่ได้อยู่ที่บ้านประจำเหมือนเดิม แต่ก็มีความสุขมากๆที่ลูกมีความสุข

ความภูมิใจของอาจารย์ต่อตำแหน่งศาสตราจารย์คลินิก

"ภูมิใจนะ  เพราะคิดว่าเป็นตำแหน่งที่เหมาะสมกับอัตภาพของตัวเอง  เพราะเราไม่ได้เก่งงานวิจัยจริงๆ ไม่ได้เก่งเขียนตำราจริงๆ เราถนัดงานคลินิก  สอนวิชาทางคลินิก  สามารถรักษาคนไข้ให้ติดใจเราได้  ขนาดลัดดาซุบซิบในสกุลไทยยังอยากมาหา (แต่ไม่ได้มา) จึงคิดว่าเป็นตำแหน่งที่เหมาะสมและเป็นเกียรติกับตัวเอง"

อาจารย์มีข้อคิดฝากให้กับนักศึกษาทันตแพทย์

"อยากให้นักศึกษาทันตแพทย์ฝึกใช้ความคิด  มีความตั้งใจในการศึกษาวิชาทันตแพทย์เหมือนนักศึกษาทันตแพทย์อเมริกันที่เคยพบเห็นมาตอนไปเรียนที่นั่นและมีโอกาสได้สอนบ้าง อยากให้รู้จักใช้ความคิดให้มากๆ ซึ่งจะเป็นทางนำไปสู่การเรียนรู้  เพิ่มพูนวิชาการให้ทันสมัย  ปัจจุบันมีแหล่งข้อมูลมากมายให้สืบค้นได้  เมื่อคิดแล้วสงสัยก็ควรหาความรู้และประสบการณ์เพิ่มเติม  ถามครูทันตแพทย์  รุ่นพี่  เพื่อนที่รู้จริง  ทางอินเตอร์เน็ต หรือการบรรยายวิชาการที่จัดขึ้นบ่อยๆ  ถ้าเรียนแล้วไม่รู้จักใช้ความคิดตัวเอง รอให้ครูบอกว่าจะต้องทำอะไรแล้วทำทุกอย่างตามที่ครูบอก  ความคิดของเราก็คงจบลงแค่นั้น เมื่อไปพบสถานการณ์ที่แตกต่างจากที่เคยเห็นเคยทำ  ก็จะคิดไม่ออกว่าจะประยุกต์อย่างไร  ฉะนั้นในการเรียนการทำงานควรรู้จักประมวลความรู้และนำมาประยุกต์ใช้ตลอดเวลา จึงจะเกิดการเรียนรู้ทำงานได้ถูกต้องตามหลักวิชาการได้ผลงานที่ดี  อีกอย่างที่สำคัญก็คือ  เนื่องจากเราอยู่ในวิชาชีพทันตแพทย์ซึ่งก็เช่นเดียวกับแพทย์  ทันตแพทย์ที่ดีต้องมีจริยธรรมประจำใจ  มีจรรยาบรรณของวิชาชีพ  มีคุณธรรมในการรักษาคนไข้  คนไข้เองอาจไม่รู้ว่า เราทำอะไรให้เขาดีหรือไม่อย่างไร  แต่เราเองรู้ทำไม่ดีก็เป็นบาปอยู่ในใจเราเอง

ข้อแนะนำสำหรับอาจารย์ใหม่ๆ

"การเป็นอาจารย์ทันตแพทย์ที่ดี  ควรเป็นทั้งทันตแพทย์ที่ดีและครูที่ดีด้วย  สำหรับตัวเองคิดว่าเป็นทันตแพทย์ที่ดีพอสมควร  ส่วนความเป็นครูก็พยายามจะเป็นครูที่ดี  แต่ก็มีความบกพร่องที่เป็นครูซึ่งใครๆหลายคนบอกว่าดุ   อาจเป็นเพราะตั้งใจสอนมากเลยอยากให้ได้ผลเร็วไป  ใจร้อนไป  ฉะนั้นหากอาจารย์ท่านใดสามารถตั้งใจสอนมากๆ และสอนทุกอย่างไม่ใช่เฉพาะวิชาชีพ  และใจดีด้วยก็จะเป็นครูที่ยอดเยี่ยม  แต่เท่าที่สังเกตสองอย่างนี้มักไม่ค่อยไปด้วยกันสักเท่าไหร่  ชอบสอนนักเรียนที่มีความตั้งใจ ชอบซักถาม  ให้คิดก่อนลงมือทำงานไม่ใช่ชอบบอก  ไม่ค่อยชอบช่วยทำให้จนกว่าจะเห็นว่าจำเป็น  จึงทำให้ดูดุ ไม่ค่อยมีใครอยากเช็คงานด้วยเพราะจะทำให้งานช้า  แต่อาจได้ความรู้เพื่อนำไปทำให้ได้งานเร็วขึ้นในคราวต่อไป  แต่คนที่ชอบและเห็นความดีก็มีนะ  การสอนจริยธรรมคิดว่าควรสอนตลอดเวลาทั้งในห้องเรียนและนอกห้องเรียนเหมือนพ่อแม่ดูแลลูก  สำหรับตนเองมักจะทำเช่นนั้นจนกลายเป็นคนขี้บ่น  ดุ  เพราะคิดว่า การพบเห็นนักเรียนทำอะไรไม่เหมาะสมแล้วไม่พูด  เพิกเฉย  อาจจะเป็นการไม่ทำหน้าที่ ฉะนั้น เมื่อใดที่เพิกเฉยได้คงจะเลิกเป็นครู"    

บทสัมภาษณ์จาก นิตยสาร Dental pulse